بررسی فیلم های سی و ششمین جشنواره فیلم فجر

سینمای ایران بهترین سینمای کشورهای مسلمان است؛ چراکه سینمای ایران، صاحب سبک و دارای واحد علمی قابل مطالعه است.

به گزارش بخش خبر کارگروه نقدفیلم اداره کل تبلیغ نوین دفتر تبلیغات، نشست تخصصی بررسی فیلم های جشنواره دوره سی و ششم  با دبیری مهدی امینی و کارشناسی هادی نائیجی و حسین اسدی زاده برگزار شد.

در این نشست صمیمی ابتدا هادی نائیجی بحث را درباره پدیده «صنعت هنر سینما» آغاز کردند. ایشان قائل شدند که امروزه دنیای سینما کاملاً صنعتی شده و از بین چند هزار تولیدات سینمایی دنیا که حدود 3000 هزار فیلم در بالیوود، بیش از 1000 فیلم در هالیوود، حدود 80 فیلم در ایران و کشورهایی که صاحب سینما هستند؛ کمتر فیلمی می‌شود نام برد که فراتر از جریان صنعتی سینما، تولید شده باشد. وی ادعا کرد که فقط فیلم های معدودی، هنری هستند و تأثیرات آنها مانا و جاودانه است.

 ایشان اظهار کردند که دیگر دوره معیار بودن فیلم برتر بودن در فستیوالهای جهانی تمام شده است و الزاماً انتخاب شدن فیلم در اینگونه فستیوال‌ها به معنای تأیید فاخربودن و هنری بودن فیلم های منتخب نیست. درضمن کارگردان فیلم "حق سکوت"  بیان کردند: در حوزه نقد و تحلیل، انتخاب زاویه نگاه به لحاظ هنری یا صنعتی بودن سینما در نتایج مباحث، تأثیر بسزایی دارد و باید رویکرد و منظر شناسایی نقد مشخص باشد چراکه هرکدام نتایج متفاوتی به همراه دارد. زیرا اگر سینما صنعت تلقی شود، از محدوده چند میلیون مخاطب سینما فراتر می‌رود و محدود به داخل سالن سینما تلقی نمی‌شود و علاوه بر سالن‌های تاریک و به سلبریتی های اینستاگرام، سایر فضاهای مجازی، نهادهای اجتماعی وابسته به سینما و مجامع تأثیرگذار دیگری کشیده می‌شود و به نوعی کل جامعه را درگیر می‌کند. به عنوان مثال یک مراسم ردکارپت برگزار می‌شود و چندبازیگر از یک برند خاصی لباس تهیه می‌کنند و آن برند خاص توسط بازیگرها سرمایه گذاری اقتصادی می‌شود و خود بازیگرها در شبکه‌های مجازی مرجعیت اجتماعی به دست می­ آورند و اخلاق جامعه بخصوص قشر جوان با سوپراستارهای سینما تنظیم می­شود. در اینصورت خیلی از مسائل سینمایی مربوط به خود فیلم نمی‌شود. در ادامه افزودند: تعمیم دادن شخصیت­های فیلم مثلاً به عنوان مادر یا صاحب حرفه خاص در فیلم، به همه مادرها و یا مشاغل شبیه در جامعه به­ لحاظ صنعت هنر و یا وجه صنعتی در مسائل جامعه شناسی هنر درست است و می‌شود معنای عام از رفتار شخصیت خاص فیلم استفاده شود. چراکه هر فیلمی دراین صورت گزاره کلی به همراه دارد. ولی به وجه هنری و اصل زیبایی شناسی از شخصیت جزئی فیلم نمی‌شود برداشت کلی برای همه افراد جامعه درنظر گرفت که دراین صورت فیلم، گزاره جزئی می شود. به عنوان مثال هیچکاک در فیلم­ش از یک نقطه شروع با نمای اکستریم لانگ شات از یک شهری استفاده می‌کند. بعد دوربین بر فراز این شهر حرکت می‌کند، یکی از پنجره‌های شهر را انتخاب می‌کند و وارد یک خانه مشخص می‌شود و قصه اش جزئی می‌شود که داستان این پنجره الزاماً داستان همه پنجره‌های شهر نیست.

درپایان ایشان به این نکنه اشاره کردند که انتظار از بخش کارگروه نقد فیلم دفتر تبلیغات این است که سینما را از منظر «صنعت هنر» و «اثر هنری صرف» بررسی کند. به عنوان مثال اگر یک گزاره غیراخلاقی درباره یک شخصیت خاص دریک فیلمی مثلاً مادر خیانتکار به تصویر کشده شود، تمام اسناد نظارتی، نقد فیلم و بیشتر رسانه‌های سینمایی، براین جمله تاکید می‌کنند که فلان کارگردان با ساخت چنین فیلمی، جایگاه و شخصیت مادر را در جامعه ایرانی زیرسؤال برده است. آیا چنین رویکردی اساساً صحیح است یا خیر. امید می‌رود کارگروه نقد فیلم یا برنامه ریزی و جدیت، به چنین مسائلی بپردازد. ولی بنظر می­رسد که گزاره‌های یک روی سکه فقط صنعتی یا فقط هنری غلط است و در جمع بندی دو روی سکه به نتیجه می‌رسیم.

در ادامه جناب آقای حسین اسدی زاده نسبت به جلسات نقد فعلی ابراز خرسندی کردند و بیان کردند که خوشبختانه امروزه طلاب، اکثر فیلم های جشنواره را دیده‌اند و درواقع به فضای سینما ورود کرده‌اند و اینگونه نشست‌ها باید به سمت تخصصی‌تر شدن پیش برود تا نتایج کیفی بالاتری حاصل شود. ایشان ابراز کردند که اساس سیاستهای جشنواره با فیلمساز باید از همدیگر جدا شود که فیلم ها تولید فیلمسازان است ولی جشنواره کار مدیران وزارت ارشاد است که ربط واقعی به فیلمسازها ندارد. چراکه فیلم، محصول گروه تولیدی است ولی جشنواره محصول تیم مدیریتی کشور است و انقلابی نبودن فیلم ها در جشنواره به مدیران سینمایی مربوط می­شود نه فیلمسازان و بازیگران. اگر فیلمی انتخاب شده مدیران انتخاب کرده‌اند و اگر فیلمی جایزه گرفته مدیران به آن فیلم جایزه داده‌اند.

ایشان افزودند: این سوء تفاهم جاهلانه است که برخی فیلمسازان را به دور از ارزش‌ها و آرمان‌های انقلابی معرفی کنند. اگر کسی که بخواهد ضد نظام فیلم بسازد برای جشنواره فجر فیلم نمی‌سازد و محل آن مشخص است و نیازی به حضور در جشنواره فیلم فجر ندارد. من به شخصه در سینمای داخل ایران فیلمساز و بازیگز ضدانقلاب ندیده‌ام. در ادامه آقای اسدی زاده بیان کردند که رویکرد تحلیل یک فیلم خاص نسبت به آرمانهای انقلاب در مقایسه با سیاستهای هالیوود کاملاً متفاوت خواهد بود. ایشان سینمای ایران را بهترین سینمای کشورهای مسلمان دانستند چراکه سینمای ایران را سینمای صاحب سبک و دارای واحد علمی قابل مطالعه بیان کردند. چراکه فیلمسازان ایرانی درباره حجاب، دین و جنگ فیلم ساختند و مردم آن فیلم ها را تحسین کرده‌اند. با توجه به همه مشکلاتی که در پروسه پیش تولید و تولید در مسیر فیلمسازها وجود دارد، باید با رویکرد ناصح مشفق با آنها مواجه شویم و از سوی دیگر از قضاوت یکطرفه و پرداختن به مراء دوری کنیم و نمی­توانیم بگوییم که چون در جشنواره دو فیلم بد حضور داشت بنابراین سینمای ایران با انحطاط اخلاقی و هویتی مواجه شده است یا اینکه با دو فیلم خوب نمی‌توانیم بگوییم سینمای ایران آسمانی شده است.

بنابراین هجمه‌های مختلفی از قبیل خیانت، سیاه نمایی و غیره برعلیه سینمای ایران کار منصفانه‌ای نیست. چراکه با یکی دوتا فیلم بد، کل سابقه چهل ساله سینمای قابل توجه ایران از بین نمی‌رود.

در پایان نشست، سؤال و جوابهایی بین کارشناسان و طلاب در مورد برخی فیلم های جشنواره فیلم فجر مطرح شد.

افزودن دیدگاه جدید