جشنواره مردمی عمار

چکیده: جشنواره مردمی عمار با همه فراز و فرودش و با همه تلخی­ها و خوشی­هایش، پنجمین تجربه­اش را پشت سر می­گذارد. در این میان انتظار می­رفت بانیان و مسئولان فرهنگی کشور حمایت جدی­تری از این رخداد مردمی کشور به عمل آورند.

امروزه جشنواره عمار تبدیل به جریان فرهنگی شده و شعاع آن تا دورترین نقاط ایران رسیده است و به صورت خودجوش و بدون سفارش و صرف هزینه وارد زندگی مردم گردیده است. اما برخی موارد است که متولیان جشنواره، بازنگری جدی درباره برگزاری جشنواره داشته باشند تا روزبه‌روز شاهد بالندگی جریان مردمی و خودجوش داشته باشیم؛

اول اینکه تعداد فیلم‌های اکران شده در این دوره از جشنواره حدود چهارصد فیلم رسیده است، شاید به ظاهر این‌چنین وانمود شود که هر چه تعداد زیادتر باشد سلیقه­ های مختلف با نظرات گوناگون فرصت شرکت پیدا می­کنند. شاید این سخن در ابتدا صحیح جلوه کند اما در واقع امر اکران تعداد بالای ضربه به بدنه‌ی هنری و سینمایی وارد می‌کند چرا که هرچه کمیت فیلم‌ها بالا رود کیفیت هم به همان میزان پایین می‌آید و باعث پخش شدن تماشاگران در سالن­های مختلف شده و به میزان محسوسی جای خالی تماشاگران احساس ­می­شود و اگر کیفیت مورد توجه قرار گیرد به همان اندازه انگیزه و جذابیت برای مخاطب بیشتر خواهد شد.

دوم اینکه سیاست‌گذاری‌های کلان جشنواره طوری پی ریزی شود که از جریان‌های سیاسی ایمن باشد و سایه‌ی نگاه حزبی و سیاسی طوری نباشد که بر اعتبار جشنواره لطمه وارد کند. فیلم اصلی‌ترین مقوله‌ی جشنواره است که باید به عنوان (اثر مستقل) آن هم هنری نه سیاسی و مسائل دیگر نگاه شود. چرا که هم چنان‌که از اسم خود جشنواره پیداست تکیه­ گاه اصلی جشنواره مردم می­باشد و مردم هم تشکیل‌شده از هر جناح و سلیقه­ ای می­باشد که باید در جشنواره نمود بیشتری داشته باشد. مادامی که سیاست‌گذاری جشنواره، با نگاه غیر هنری همراه باشد، افول فرهنگ یک جامعه را رقم خواهد زد و اگر به نوع فیلم‌های در حال اکران توجه شود بیشتر فضای سیاسی و مقوله جنگ برجسته است که اصل آن خوب، به جا و ضروری است اما نشان دادن بیش از حد باعث می­شود مخاطب آن‌ها را پس زند و دیگر رغبتی برای دیدن این نوع فیلم‌ها نداشته باشد.

سوم اینکه حضور خبرگزاری­ها جهت پوشش خبری لحظه به لحظه وقایع جشنواره خیلی کم رنگ بوده و برای دوره­های بعد انگیزه­های جدی­تر و برنامه­ریزی­های عملیاتی­تری صورت گیرد تا پوشش خبری همه­جانبه و وسیع­تری باشیم.

مسئولین جشنواره عمار جهت پربار شدن در دوره­های بعد لازم است پالایش و پویش­هایی انجام دهند تا این جشنواره بتواند به یک جریان مردمی پویا در عرصه هنری و فرهنگی تبدیل شود که به برخی از آن‌ها اشاره می­شود:

فیلم‌سازان، بیشتر حضور فیزیکی دارند تا حضور فکری و خلاقانه؛ عوامل جشنواره در دوره­های بعد با تشکیل دادن جلسات نقد، پرسش و پاسخ برای فیلم‌سازان، می­توانند از نزدیک نظرات آنان را با افراد حاضر در جشنواره آشنا کنند که این‌گونه جلسات می­تواند در بهتر شدن ایده­ها و راهکارها برای کارهای بعد فیلم‌سازان کمک شایانی داشته باشد.

متولیان جشنواره می­توانند فیلم‌هایی که به نوعی فضای کودکانه دارد و یا به این فضا نزدیک است در یک تام مشخص اکران کنند تا آن دسته از مخاطبانی که با خانواده حضور دارند به صورت بهتری از دیدن فیلم‌ها لذت ببرند.

در حاشیه جشنواره جای انواع مسابقات فرهنگی و غرفه­های معرفی محصولات رسانه­ای برای مخاطبان خالی­ست که مهیاکردن این‌گونه کارها می­تواند از ظرفیت‌های افراد حاضر در جشنواره بهره جست.

تعداد فیلم‌های اکران شده در جشنواره بیش از حد زیاد است و هرچه کمیت فیلم‌ها بالا رود کیفیت هم به همان میزان پایین می‌آید.برای دوره­های بعدی پیشنهاد می­شود کیفیت آثار مورد توجه قرار گیرد چرا که اگر کیفیت قابل توجه باشد به همان اندازه انگیزه و جذابیت برای مخاطب بیشتر خواهد شد

به خاطر مردمی بودن جشنواره پیشنهاد می­شود کارگروه­های تخصصی در زمینه کارگردانی و تصویربرداری به صورت اردوهای یک روزه در شهرستان‌ها جهت آموزش افراد مایل به فیلم‌سازی حضورداشته باشند تا افراد مستعد به فیلم‌سازی ولی محروم از امکانات شناسایی شود تا در مراحل بعد به صورت حرفه­ای در رشته فیلم‌سازی شروع به فعالیت کنند.

بانک جامع فیلم‌سازان و بخش‌های دیگر در جشنواره تشکیل شود تا در طول سال از برنامه­های متنوع رسانه­ای بهره­مند شوند و از میان آن‌ها افراد فعال و حرفه­ای با مراکز مرتبط به جشنواره عمار شروع به  همکاری کنند.

افزودن دیدگاه جدید